Αναρτήθηκε στις:04-07-18 12:54

Συνέντευξη του Μπόντο Κίρχοφ στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη


Ο έρωτας είναι η μόνη θετική καταστροφή στη ζωή αν και σήμερα πολλοί τον αποφεύγουν


Ο Μπόντο Κίρχοφ, Γερμανός μυθιστοριογράφος, γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1948. Το 1955 η οικογένειά του μετακόμισε σε μια μικρή πόλη στον Μέλανα Δρυμό. Σπούδασε Επιστήμες της Αγωγής και Ψυχολογία στη Φρανκφούρτη, όπου παρέμεινε και ξεκίνησε τη συγγραφική του καριέρα. Μόλις το 1978 υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με μεγάλο εκδοτικό οίκο. Το κινηματογραφικό στιλ γραφής του τον οδήγησε στη βιομηχανία του θεάματος. Έγραψε σενάρια για τηλεοπτικές σειρές και απέκτησε τη δική του, βραχύβια, εκπομπή για τη λογοτεχνία. Επανειλημμένως έχει ταξιδέψει στο εξωτερικό και έχει ζήσει για μεγάλα διαστήματα σε μέρη τα οποία αργότερα εμφανίζονται στα βιβλία του. Ο Κίρχοφ ζει ανάμεσα στη Γερμανία, Φρανκφούρτη, και στη βόρεια Ιταλία, λίμνη Γκάρντα, όπου μαζί με τη σύζυγό του οργανώνουν εργαστήρια λογοτεχνίας. Το έργο του έχει αποσπάσει πολλά βραβεία με σπουδαιότερο το Γερμανικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 2016 για το βιβλίο του Widerfahrnis (Όταν δεν το περιμένεις, Αιώρα 2017).


Ερ. Ο Ράιτερ έχει ένα μικρό εκδοτικό οίκο και ζει μια μοναχική ζωή. Κάποια στιγμή αποφασίζει να κλείσει τον εκδοτικό οίκο. Γιατί δεν συνεχίζει;
Απ. Στο πρώτο κεφάλαιο της νουβέλας ο Rheiter αναφέρει, ότι υπάρχουν σταδιακά περισσότεροι συγγραφείς, παρά αναγνώστες. Ο ίδιος δεν βλέπει πλέον κανένα μέλλον για τον μικρό εκδοτικό του οίκο, στον οποίο εκδίδονται μόνον συγκεκριμένα απαιτητικά βιβλία. Έτσι, δεν υπάρχει πλέον πελατειακό κοινό για αυτόν, όπως άλλωστε και για το κατάστημα καπέλων της Leonie Palm.

Ερ. Διαλέγει να ζήσει μια μοναχική ζωή. Μέχρι που γνωρίζει τη Leonie Palm. Τι τον ελκύει σε αυτή τη γυναίκα ώστε να την ακολουθήσει;
Απ. Ο Reither αισθάνθηκε πολύ γρήγορα, ότι και η Leonie προέρχεται από έναν επαγγελματικό κλάδο, που αργοπεθαίνει. Ακόμη, η ίδια έχασε μια κόρη, ενώ η δική του κόρη δεν πρόλαβε καν να γεννηθεί. Αυτή η πληγή συνδέει και τους δύο. Και πέρα από αυτό η Leonie είναι πολύ ελκυστική ως γυναίκα...

Ερ. Ο Ράιτερ και η Λεώνη είναι δυο αντισυμβατικοί άνθρωποι που βλέπουν το ταξίδι σαν μια διαφυγή. Τι τους κάνει να θέλουν να ζήσουν κάτι καινούργιο σε σχέση με το παρελθόν τους;
Απ. Ούτε ο Reither, αλλά ούτε και η Leonie θέλουν να ξεχάσουν το παρελθόν τους. Απλώς θέλουν να ζήσουν κάτι καινούργιο, σε σχέση με το παρελθόν τους. Τελικά, όμως, η ζωή, που είχαν ζήσει στο παρελθόν είναι ισχυρότερη.

Ερ. Οδηγώντας ένα αυτοκίνητο περνούν την οροσειρά των Άλπεων και βαδίζουν στον ιταλικό βορρά. Γιατί ο λαός σας έχει μεγάλη αγάπη για τη βόρεια Ιταλία;
Απ. Εδώ και αιώνες, αρχίζοντας από την εποχή του αυτοκράτορα Φρειδερίκου του Β', ευαίσθητοι Γερμανοί προσελκύονταν και έφθαναν στην Ιταλία αλλά και στην Ελλάδα, επειδή εκεί αναζητούσαν και έβρισκαν τον εαυτό τους, βαδίζοντας στα ίχνη της αρχαιότητας. Αυτός ήταν, άλλωστε, ένας ρομαντικός στόχος της ζωής τους.
Αυτή η υπόσχεση της ομορφιάς εξακολουθεί να μας ελκύει ακόμα και σήμερα στην χώρα, όπου ανθίζουν τα λεμόνια...

Ερ. Και οι δυο ήρωές σας φαίνεται σαν να θέλουν να κάνουν μέσα από το ταξίδι μια αναζήτηση της νιότης και του έρωτα. Μα ό έρωτας δεν έρχεται όταν δεν τον περιμένεις;
Απ. Ο έρωτας έρχεται πάντα απροσδόκητα - και συχνά χτυπά τον κάθε άνθρωπο σαν μια ασθένεια. Ο έρωτας είναι η μόνη θετική καταστροφή στη ζωή, αν και σήμερα πολλοί τον αποφεύγουν, -παρόλο που μιλούν συνεχώς για αυτόν- καθώς κάνουν ότι μπορούν, ώστε ο έρωτας να μην βλάψει τη ζωή τους. Άλλωστε, αν μη τι άλλο, ο έρωτας φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή..

Ερ. Έτσι αρχίζει ένα ταξίδι προς το Νότο. Ξεκλέβουν ματιές στην Αδριατική, στο Ιόνιο, αργότερα στον κόλπο του Τάραντα και στα Στενά της Μεσσήνης. Τι είναι αυτό που γοητεύει τον Ράιτερ και τη Λεώνη ;
Απ. Ουσιαστικά, οι παραλίες της Μεσογείου δεν τους προσελκύουν καθόλου -αφού και οι δύο τους είναι πολύ απασχολημένοι με τον εαυτό τους. Όμως, η θάλασσα αποτελεί εδώ ένα όμορφο σκηνικό: Η απεραντοσύνη της συμβολίζει το εύρος της ιστορίας, που εξελίσσεται μεταξύ των δύο τους.

Ερ. Παράλληλα έχουν ανακαλύψει τη δύναμη της ανάκλησης σαν να ξαναζούν προγενέστερες εμπειρίες τους. Αυτή η ανάκληση δεν τους κάνει να είναι περισσότερο εξομολογητικοί για το παρελθόν τους;
Απ. Και οι δύο γνωρίζουν για το παρελθόν τους, και οι δύο είναι, επίσης, σε θέση να μιλήσουν γι 'αυτό. Αν και αυτό, βέβαια, δεν κάνει το παρόν απλούστερο, επιταχύνει, ωστόσο, την ανάπτυξη του ερωτικού αισθήματος μεταξύ τους. Όλα εξελίσσονται γρηγορότερα, όπως ακόμα και το τέλος και των δύο...

Ερ. Διαβάζοντας το βιβλίο σας διέκρινα ότι μέσα από τη ερωτική ιστορία φυγής προς τον Νότο, αντιπαραβάλλεται η μεταναστευτική ροή προς τον Βορρά, και η φτώχεια που έχουν οι μετανάστες. Ακόμη απεικονίζετε τις ανησυχίες για τη μετανάστευση των Ευρωπαίων αλλά και τα διλήμματά τους. Ποια είναι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αυτή την πραγματικότητα;
Απ. Εγώ είμαι αφηγητής και όχι πολιτικός συγγραφέας. Λέω ακριβώς ότι βλέπω, αλλά με έναν τέτοιον τρόπο, που στρέφει το βλέμμα στα πολιτικά. Η μετανάστευση θα μπορούσε να γίνει το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτού του αιώνα, και η Ευρώπη πρέπει αυτό να το συνειδητοποιήσει. Ο Reither και η Leonie αρχίζουν να το αισθάνονται - και αποτυγχάνουν σε αυτό...

Ερ. Με εντυπωσίασε η βοήθεια που παρείχε στον Ράιτερ όταν τραυματίστηκε στο χέρι ένας νιγηριανός μουσουλμάνος. Γιατί υπάρχει φόβος και όχι αποδοχή για τους μετανάστες;
Απ. Ο φόβος αυτός είναι ουσιαστικά ο παλιός φόβος της παιδικής ηλικίας από τον μαύρο άνδρα και ο Reither έπρεπε πρώτα να βρεθεί σωματικά τραυματισμένος για να αφήσει κυριολεκτικά τον εαυτό του στα χέρια του ξένου...

Ερ. Όσο για τον Ράιτερ που είναι ο αφηγητή μας, θα αναπολεί την ιστορία διερωτώμενος πώς θα την περιέγραφε σε ένα βιβλίο. Αλήθεια γίνεται η ζωή τέχνη μέσα από τη συγγραφή ενός βιβλίου;
Απ. Η ζωή δεν μετατρέπεται με την συγγραφή σε τέχνη, αλλά, όμως, μεταβάλλεται, βγαίνει από την έκστασή της, και αυτό αποτελούσε ανέκαθεν μια προσφορά της τέχνης.

Ερ. Το μυθιστόρημά σας Όταν δεν το περιμένεις απέσπασε το έτος 2016 το Γερμανικό Βραβείο Λογοτεχνίας. Τι σημαίνει για ένα συγγραφέα η βράβευση του έργου του;
Απ. Το Γερμανικό Βραβείο Λογοτεχνίας (που, σημειωτέον, ξεκίνησα εγώ πριν από δεκατέσσερα χρόνια) αποτελεί σήμερα το αποτελεσματικότερο λογοτεχνικό βραβείο στις γερμανόφωνες χώρες, καθώς μέσω αυτού, άγνωστοι, ως επί το πλείστον, συγγραφείς αποκτούν ραγδαία ένα σημαντικά μεγαλύτερο αναγνωστικό κοινό...

Ερ. Ποιους συγγραφείς από τη χώρας σας θα μας προτείνατε να διαβάσουμε;
Απ. Δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτή την ερώτησή σας γιατί διαβάζω κυρίως βιβλία συγγραφέων από το εξωτερικό. Για μένα, στα γερμανόγλωσσα μυθιστορήματα υπάρχει συνήθως πολλή σκέψη και συλλογισμός, ή γίνεται διήγηση μόνον από σκέψεις και οι πρωταγωνιστές σπάνια είναι φτιαγμένοι από σάρκα και αίμα...


Μετάφραση από τη γερμανική γλώσσα: Ευθύμιος Χατζηιωάννου

diastixo.gr
img

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ