Τρεις ταξιδιώτες καταφεύγουν σ' έναν ερειπωμένο ναό για να προφυλαχθούν από την καταιγίδα. Ο ξυλοκόπος, ο ιερέας και ο χωρικός ανάβουν μια φωτιά και αρχίζουν την αφήγηση μιας περίεργης ιστορίας. Έτσι ξεκινά η ιστορία- μέσα στην - ιστορία σχετικά με ένα παντρεμένο ζευγάρι που συνάντησε ένα ληστή σε έναν δασικό δρόμο. Ο ξυλοκόπος βρήκε αργότερα το πτώμα του άντρα και κατέθεσε στους αστυνομικούς που ερευνούσαν την υπόθεση. Η εξήγηση του εγκλήματος τρομάζει τόσο πολύ τον ιερέα και ενθουσιάζει τον χωρικό, που καθ' όλη τη διάρκεια της καταιγίδας απασχολούνται με τις τέσσερις εκδοχές του φονικού.

Η πλοκή αποτελείται από ανταγωνιστικές οπτικές γωνίες των ηρώων για την ίδια ιστορία, που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ταινίας ως φλας μπακ. Ωστόσο, η αληθοφάνεια και η αξιοπιστία των γεγονότων αμφισβητούνται. Οι αντιφάσεις ανάμεσα στις μερικώς επικαλυπτόμενες ιστορίες του συζύγου, της γυναίκας και του ληστή περιπλέκουν την ιστορία. Με λίγα λόγια, όλοι οι αφηγητές καθώς και όλη η ταινία χαρακτηρίζονται από την υποκειμενικότητα στην εκδοχή της ιστορίας που παρουσιάζει ο κάθε χαρακτήρας. Μέσα απ' όλα αυτά η βραβευμένη με Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και Χρυσό Λέων ταινία του Ακίρα Κουροσάβα καταλήγει σε ένα ηθικό δίδαγμα, ότι η ανακάλυψη της αλήθειας ως διάκρισης μεταξύ του καλού και του κακού, υποστηρίζεται από απλές πράξεις καλοσύνης και αυτοθυσίας.

ΡΑΣΟΜΟΝ (RASHOMON, 1950)

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Akira Kurosawa

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Toshirô Mifune, Machiko Kyô, Masayuki Mori, Takashi Shimura, Minoru Chiaki, Kichijirô Ueda

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 88'