Αναρτήθηκε στις:14-06-17 17:59

Δημοκράτης πολιτικός, από τα γεννοφάσκια μέχρι τον τάφο του (Μέρος Β΄)


(Προσωπικές μαρτυρίες, για τον αείμνηστο Κων/νο Μητσοτάκη)

Του Αντώνη Κολιάτσου(*)

Ενενήντα εννιά χρόνια ζωής δεν είναι λίγα, για να μπορέσει να γράψει κάποιος την ιστορία του Κων/νου Μητσοτάκη, που από το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης, 01/06/2017, αναπαύεται στη γενέθλια Κρητική γη. Απολύτως δικαιολογημένη και η αδυναμία του δημοσιογράφου να την καταγράψει, αν σκεφτεί κανείς ότι από το φθινόπωρο του 1918 που ο μεγάλος αναχωρητής είδε για πρώτη φορά το φως της ημέρας στη συνοικία Χαλέπα των Χανίων, μέχρι τη βροχερή Άνοιξη του 2017 που έσβησε όρθιος, όπως το ήθελε, ανάμεσα στους αγαπημένους του, πέρασε μια ζωή επική και παράλληλα συχνά δεμένη με γόρδιους κόμπους με όλα τα δραματικά γεγονότα της Ελλάδας στη διάρκεια του 20 ου αιώνα και ως αυτόπτης μάρτυς των περισσοτέρων χρειάστηκε να τους… δανείσει ακόμη και από το δικό του χαρτί προκειμένου η ιστορία να τα καταγράψει έγκυρα, δικαιολογεί πλήρως την εγγενή αδυναμία του δημοσιογράφου να παρουσιάσει σε ένα ή και δύο αυτοτελή δημοσιεύματα τη μακρά και πολυτάραχη πορεία του.

Ωστόσο ο υπογράφων, στον σχετικά λίγο χρόνο της συνεργασίας του με τον αείμνηστο πρώην πρωθυπουργό, στα πλαίσια της τοπικής κομματικής οργάνωσης της ΝΔ(σ. σ, υπό την αρχηγία και πρωθυπουργία του ήταν αιρετός πρόεδρος της ΝΟ.Δ.Ε ΝΔ Άρτας, μετέπειτα αιρετό μέλος της και υπεύθυνος τύπου και δημοσίων σχέσεων και ταυτόχρονα εκδότης της φίλα προσκείμενης προς τη ΝΔ τοπικής εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ»), είχε την τύχη να τον ζήσει από κοντά, και να τον γνωρίσει περισσότερο και καλύτερα. Και δεν θα αποτελούσε υπερβολή αν πρόσθετε ότι συνδέθηκε μαζί του με μια βαθιά και ειλικρινή πολιτική και προσωπική φιλία, την οποία συμπλήρωναν η αλληλοεκτίμηση και η αμοιβαία εμπιστοσύνη.

Βέβαια η πρώτη επαφή του με τον αείμνηστο Κων/νο Μητσοτάκη, έγινε πολύ γρηγορότερα και όχι δια ζώσης…. Ήταν στις παραμονές των εκλογών του Νοεμβρίου 1974, όταν ο υπογράφων σήκωνε το προσωπικό τηλέφωνο του αείμνηστου Πέτρου Γαρουφαλιά και από την άλλη άκρη της γραμμής άκουγε μια βαριά, αργόσυρτη, αλλά ευγενική φωνή να του λέει: «…μου δίνετε παρακαλώ τον Πέτρο, είμαι ο Κώστας Μητσοτάκης» (σ. σ, στην οδό Ομήρου αρ. 32 στην Αθήνα, εκείνη την ημέρα ο τότε πρωθυπουργός Κων/νος Καραμανλής, είχε ζητήσει συνάντηση με τον τότε Αρχηγό της ΕΔΕ «Π.Γ», προκειμένου να του προτείνει να συνεργαστούν εκλογικά). Του απάντησε ότι «ο κ. Πέτρος Γαρουφαλιάς δεν έχει ακόμη γυρίσει από τη συνάντηση με τον κ. Καραμανλή, αλλά μόλις επιστρέψει θα τον ενημερώωι σχετικά»(σ. σ. εκείνη την ημέρα υπήρξαν ανάλογα τηλεφωνήματα, από πολλούς επώνυμους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες της εποχής, όπως οι: Στ. Στεφανόπουλος, Σταύρος Κωστόπουλος, Παύλος Βαρδινογιάννης, Σπ. Θεοτόκης, Λ. Σπαής, Πρόδρομος Μποδοσάκης, Αρ. Ωνάσης, Στρ. Ανδρεάδης κ.ά, οι οποίοι ζητούσαν να μάθουν αν τελικά οι Καραμανλής και Γαρουφαλιάς τα «έχουν βρει» και αν θα ακολουθούσε ενιαία κομματική κάθοδος στις επικείμενες εκλογές). Βέβαια, πολύ αργότερα, περί τα τέλη Ιουνίου 1984, σε συζήτηση του υπογράφοντος με τον αείμνηστο «Π.Γ», αναφορικά με την εκλογή νέου Αρχηγού της ΝΔ(σ. σ, υπήρξε έντονη φημολογία ότι ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ, που είχε χάσει τις εκλογές της 17 ης Ιουνίου 1984 επρόκειτο να παραιτηθεί, όχι μόνο για πολιτικούς λόγους, αλλά και εξ’ αιτίας της περαιτέρω επιβάρυνσης της υγείας του και ότι οι Κ. Μητσοτάκης και Κωστής Στεφανόπουλος θα ήταν οι δύο υποψήφιοι για νέοι πρόεδροι του κόμματος), ο τελευταίος(ο «Π.Γ»), ανάμεσα στα άλλα του είχε πει: «… πρέπει να υποστηριχτεί ο Κώστας[…]. Μόνο ο Μητσοτάκης είναι ικανός να αντιπαρατεθεί στον Ανδρέα[…]. Ύστερα ο Μητσοτάκης είναι ένας πολιτικός που «ακούει», έχει προσόντα, κάνει για αρχηγός και δεν θα είναι υποτακτικός στον Καραμανλή…». (**)

Οχτώ μήνες μετά, τον Φεβρουάριο του 1985, ο Κ. Μητσοτάκης ως νέος πλέον Αρχηγός της ΝΔ, εγκαινιάζοντας την πορεία του προς τον ελληνικό λαό, έκανε στην Άρτα την παρθενική ομιλία του. Ήταν τότε, που ο ίδιος, μαζί με τις θερμές ευχαριστίες του στον υπογράφοντα, για την εκπληκτική σε όγκο και ενθουσιασμό συγκέντρωση στο «Μονοπλιό» και ειδικότερα «για τα ωραία λόγια» που του απηύθυνε προσφωνώντας τον ενώπιον των χιλιάδων συγκεντρωμένων πολιτών, αμέσως μετά του «αποκαλύπτονταν» λέγοντάς του:«…μου είχε μιλήσει ο Πέτρος για σένα. Μου είχε πει πως ήσουν δικός του άνθρωπος… Από τότε είσαι και δικός μου[…]. Θέλω να ξέρεις ακόμη ότι η επιλογή της Άρτας για την πρώτη ομιλία μου στην περιφέρεια, έχει να κάνει με όλα αυτά που σου είπα…».

Ωστόσο, αργότερα, ο «Κ.Μ», ως Αρχηγός της ΝΔ, πλέον, απεδείκνυε για μία ακόμη φορά ότι, προκειμένου να κάνει πράξη αυτό που θεωρούσε σωστό και δίκαιο, δεν υπολόγιζε το όποιο ενδεχόμενο πολιτικό κόστος. Ήταν, τότε, όταν, σε βαρυσήμαντη ομιλία του στη Βουλή για το Κυπριακό, αδιαφορώντας για την εκεί(τότε) περιρρέουσα ….αντιχουντική ατμόσφαιρα και τη δυσαρέσκεια που θα προκαλούσαν τα λεγόμενά στην πλειονότητα των βουλευτών του σώματος, δεν δίστασε να πλέξει το εγκώμιο του Πέτρου Γαρουφαλιά για την προσφορά του ως Υπουργού Αμύνης, στην αμυντική θωράκιση της Κύπρου(σ. σ, αποστολή της γνωστής Μεραρχίας). Μάλιστα, όταν λίγο μετά ο υπογράφων τον επισκέφτηκε στο γραφείο του(στη Βουλή), για να τον συγχαρεί και να του ζητήσει ένα αντίγραφο της πραγματικά μνημειώδους ομιλίας του( από τα πρακτικά της Βουλής), εκείνος αφού του υποσχέθηκε ότι μόλις καθαρογραφούν θα του τα στείλει στην Άρτα(σ. σ, τα έλαβε και μέχρι πρότινος τα κρατούσε στο αρχείο του), έσπευσε να του πει: «…πρόεδρε ο Μητσοτάκης ξέρει να τιμά τους φίλους και περισσότερο όταν είναι πατριώτες σαν τον Πέτρο…»(σ. σ, ο αείμνηστος «Π.Γ», είχε ήδη εκδημήσει εις Κύριον).

Όμως εκείνο που απετέλεσε το άκρον άωτο της καλώς εννοούμενης «ξεροκεφαλιάς» του αείμνηστου Κων/νου Μητσοτάκη, ήταν η ιστορική φράση του: «ασχέτως αν είμαι αντιβασιλικός, θεωρώ «Unfair» (δηλαδή άδικο ή πολιτικώς ανήθικο) τον τρόπο με τον οποίο διεξήχθη το δημοψήφισμα, περί της Βασιλευομένης ή Αβασίλευτης Δημοκρατίας στην Ελλάδα το1974». Επρόκειτο για το περίφημο «Ανφέρ», με το οποίο ο τότε Αρχηγός της ΝΔ(σ. σ, Φεβρουάριος του 1988), απαντούσε σε ερώτηση, σχετική, με την «καθαρότητα» του δημοψηφίσματος για τη Βασιλεία, από ομάδα ξένων δημοσιογράφων, σε δοθείσα συνέντευξη τύπου στο Λονδίνο. Ερμηνεύτηκε, ασφαλώς, το ειπωθέν «Ανφέρ», ως ευθεία πολιτική βολή κατά του πρώην, τότε, Προέδρου της Δημοκρατίας Κων/νου Καραμανλή και κατ’ επέκταση απετέλεσε μια σοβαρή πρόκληση κατά των «καραμανλικών» βουλευτών και στελεχών του κόμματός του, ενώ το μπαράζ επικριτικών δημοσιευμάτων που προκλήθηκε, γενικότερα, δυσκόλεψε σημαντικά την προσπάθεια για την πολιτική του επικράτηση στο εσωκομματικό πεδίο. Αλλά το ενδιαφέρον της υπόθεσης ήταν ότι ο «Κ.Μ», επιστρέφοντας από το Λονδίνο στο γραφείο του, είδε την άλλοτε σφύζουσα από κίνηση Ρηγίλλης, κυριολεκτικά έρημη(σ, σ, άπαντες… απόντες οι καραμανλικοί). Συμπτωματικά ο υπογράφων, με το που μπαίνει στο κτίριο, βλέπει τον πρόεδρο να ανεβαίνει τη σκάλα, ο οποίος μόλις τον αντιλαμβάνεται, σταματάει και τον καλεί στο ιδιαίτερο γραφείο του. Εκεί, αφού συζήτησαν κάποια τρέχοντα οργανωτικά ζητήματα και γενικότερα την πολιτική επικαιρότητα, σε κάποια στιγμή έκπληκτος(ο υπογράφων) τον ακούει να του λέει: «…πρόεδρε, εγώ δεν κάνω πίσω, όταν είναι να πω αυτά που πιστεύω[…]. Το δημοψήφισμα δεν έγινε με ίσους όρους και αυτό ήταν άδικο. Για μένα δεν έχει σημασία ότι δεν υπήρξα ποτέ βασιλόφρων…».

Όμως τα περιστατικά κατά τις εδώ επισκέψεις του αείμνηστου «Κ.Μ», με την ιδιότητα του Αρχηγού της ΝΔ(Φεβρουάριος 1985, Απρίλιος 1989), δημιούργησαν και κάποια παρεμφερή, που αν και εκτυλίχθηκαν εκτός Άρτας, είχαν πάντα σημείο αναφοράς τον νομό. Υπό αυτή την έννοια ο αείμνηστος πρώην πρωθυπουργός, δεν ξέχασε ποτέ την πρωτοφανή για τα επαρχιακά πολιτικά δεδομένα υποδοχή που του επεφύλαξε η Άρτα και στις πολλές συναντήσεις του με τον υπογράφοντα, στο γραφείο του στη Ρηγίλλης είτε σε εκείνο της Βουλής, δεν έπαψε να την μνημονεύει και να ζητεί να μάθει για τα εδώ κομματικά, αυτό-διοικητικά, οικονομικά και κοινωνικά τεκταινόμενα. Ενώ σε όλη τη διάρκεια της θητείας του, ως προέδρου της ΝΟ.Δ.Ε και μετέπειτα ως κομματικού στελέχους, ήθελε πάντα τη γνώμη του είτε δια ζώσης είτε μέσω αποστολής προσωπικών υπομνημάτων, που συχνά του ζητούσε ο ίδιος(ο αρχηγός). Και την ζητούσε όχι μόνο για τρέχοντα ζητήματα της τοπικής και νομαρχιακής οργάνωσης, αλλά και για άλλα ευρύτερης πολιτικής επικαιρότητας. Γιατί ο «Κ.Μ», ήταν ο ηγέτης που ζητούσε να ακούσει τις απόψεις του άλλου και περισσότερο όταν αυτός ήταν πρόσωπο της εμπιστοσύνης του.

Αλλά εκείνο, που έμεινε ανεξίτηλη ανάμνηση στον υπογράφοντα, γιατί αποτέλεσε τρανή απόδειξη του τρόπου με τον οποίο ο Μητσοτάκης τιμούσε αξιοποιώντας, ανάλογα, ειλικρινείς φίλους και συνεργάτες του, ήταν η ιδιαίτερα κολακευτική πρόταση προς τον υπογράφοντα, να συμμετάσχει στις εκλογές της 2 ας Ιουνίου 1985, ως πρώτος στη λίστα υποψήφιος βουλευτής, του ψηφοδελτίου του κόμματος στην Άρτα(σ, σ, οι εκλογές, τότε, γινόταν με λίστα). Ο ίδιος θυμάται με συγκίνηση τον αείμνηστο Μανώλη Κεφαλογιάννη, επί σειρά ετών βουλευτή και υπουργό της ΝΔ, εξ’ απορρήτων συνεργάτη του τότε αρχηγού αλλά και στενό φίλο του υπογράφοντα, εκεί στη Λευκάδα, λίγο προτού ο Πρόεδρος του κόμματος πραγματοποιήσει την κεντρική προεκλογική ομιλία του, παρόντος του μακαρίτη Μιχάλη Ευσταθίου(σ.σ, ήταν, τότε, γραμματέας οργανωτικού της ΝΟ.Δ.Ε Άρτας), να του λέει: «είναι επιθυμία του προέδρου να είσαι ο πρώτος υποψήφιος στη λίστα της Άρτας…,Αντώνη σε συμβουλεύω να δεχθείς….».

Ο ίδιος(ο υπογράφων) θυμάται επίσης το περιστατικό της υποψηφιότητας του κ. Κ. Σιόντη, στο τοπικό ψηφοδέλτιο του κόμματος, στις εκλογές του Ιουνίου 1985. Ήταν τότε που ο υπογράφων, για προσωπικούς λόγους δεν ανταποκρίθηκε στην επιθυμία του τότε αρχηγού του κόμματος αλλά και εκείνος ο οποίος, ύστερα από την ζητηθείσα γνώμη του για τον… τρίτο υποψήφιο, εισηγήθηκε την υποψηφιότητα του Κεντρώου κ. Σιόντη και κατά μία έννοια εισακούστηκε.

Σε κάποιο μελλοντικό φύλλο του φιλόξενου «Μ», το «Ιστορείν» και «Εξιστορείν» των επισκέψεων του αείμνηστου πρώην Πρωθυπουργού, και των όσων είτε στην Άρτα, είτε εκτός κατά καιρούς συζητήθηκαν, είναι προθέσεις του υπογράφοντος, ορισμένα να τα συμπεριλάβει ως κάποιες ακόμη προσωπικές μαρτυρίες του.

Αιωνία του η Μνήμη

(*) e-mail akoliatsos@gmail.com

(* *) ήταν σταθερή η πολιτική αντίθεση του Π. Γαρουφαιλά(και μέχρι την

περίφημη «διεύρυνση της ΝΔ και του Κ. Μητσοτάκη)

με τον Κων/νο Καραμανλή, αιτία, άλλωστε, που δεν

ευοδώθηκε και η προταθείσα στον πρώτο, από τον Καραμανλή,

προεκλογική σύμπραξη, τον Νοέμβριο 1974

Σημείωση «Μ»:

«Όταν ο Πρόεδρος της ΝΕ ΝΔ Άρτας καθηγητής κ. Αντώνης Κολιάτσος βγήκε στον εξώστη για να προσφωνήσει τον Κώστα Μητσοτάκη, σίγουρα διαπίστωσε πως ο μαθηματικός κανόνας που βεβαίωνε: σε ορισμένο τόπο χωρούν ορισμένοι άνθρωποι, δεν μπορούσε να έχει εφαρμογή στη λαοθάλασσα εκείνη, που ξανοιγόταν μπροστά του. Δρόμοι και πεζοδρόμια, παράθυρα και μπαλκόνια, ταράτσες και σκεπές, δένδρα και καρότσες αγροτικών αυτοκινήτων είχαν κατακλυσθεί, από εκείνη την ανθρώπινη πλημμυρίδα […]. «…δεν μπορώ να περιγράψω τη συγκίνησή μου, όπως δεν είναι δυνατόν να περιγραφούν σήμερα, εδώ στην Άρτα, ο όγκος, και το πάθος της παρουσίας σου, αλλά και η έκρηξη της αγάπης και της εμπιστοσύνης σου στο πρόσωπό μου[…]. Σήμερα από την ωραία πόλη σας, αρχίζω την πορεία μου προς τον λαό της επαρχίας…», μ’ αυτά τα λόγια ο αείμνηστος τότε αρχηγός της ΝΔ, άρχισε την ομιλία του στο «Μονοπλιό» μπροστά στους χιλιάδες παραληρούντες από ενθουσιασμό οπαδούς και φίλους του κόμματος…» ( εφημ. «Μαχητής της Πέμπτης 21/2/1985).

«Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε στις χιλιάδες των συγκεντρωμένων του Σαββάτου, αλλά και στον ίδιο τον Αρχηγό της Ν.Δ. (όπως άλλωστε και ο ίδιος άφησε να εννοηθεί δημόσια), η προσφώνηση του προέδρου της Ν.Ε. κ. Αντώνη Κολιάτσου.

Ήταν πραγματικά μία μεστή περιεχομένου ομιλία που εκτός του λυρικού περιεχομένου της την διέκρινε και ένας εντυπωσιακός τρόπος εκφοράς του.

Δίνουμε στη δημοσιότητα το πράγματι εκλεκτό αυτό κείμενο με την πεποίθηση ότι ικανοποιούμε τους πολλούς αναγνώστες της εφημερίδας μα, που το εζήτησανς. Θα ήταν βέβαια παράλειψή μας αν και εμείς από την πλευρά μας δεν απευθύναμε στον κ. Κολιάτσο τα θερμά μας συγχαρητήρια»(εφημ. «Παρατηρητής της άρτας», Τρίτης 19/2/1985). Τα πιο πάνω, είναι ορισμένα σχόλια των προαναφερόμενων τοπικών εφημερίδων, για την ιδιαίτερα επιτυχημένη συγκέντρωση στην Άρτα, ενώπιον της οποίας μίλησε ο αείμνηστος Κων/νος Μητσοτάκης, ως αρχηγός της ΝΔ. Ζητήσαμε από τον κ. Αντώνη Κολιάτσο και την δημοσιεύουμε, την προσφώνηση με την οποία ο ίδιος παρουσίασε τον τότε πρόεδρο του κόμματος, από τον εξώστη της οικοδομής του μακαρίτη «Τ. Τρομπούκη», στο «Μονοπλιό», ικανοποιώντας πολλούς παλαιούς αναγνώστες που μας το ζήτησαν.

Η ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΤΟΥ Τ. ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ν.Ε. ΤΗΣ Ν.Δ. ΑΡΤΑΣ

«Αξιότιμε Αρχηγέ της Ν.Δ.

Μέσα σε αυτή την πανηγυρική ατμόσφαιρα του σημερινού παναρτινού λαϊκού ξεσηκωμού, με έκδηλα τα αυθόρμητα αισθήματα της χαράς, της δικαιολογημένης υπερηφάνειας, αλλά και της αισιοδοξίας για το μέλλον της Ν.Δ, ο φιλελεύθερος δημοκρατικός λαός της Άρτας και όλοι εμείς τα επώνυμα και ανώνυμα τοπικά στελέχη και μέλη του κόμματός μας, σας καλωσορίζουμε πανευτυχείς απόψε στην πόλη μας.

Για μας τους Δημοκράτες της Άρτας, κ. Πρόεδρε, προκαλεί ιδιαίτερη χαρά και είναι ξεχωριστή τιμή το γεγονός ότι, σήμερα, από αυτόν εδώ το χώρο, έχουμε το προνόμιο, πρώτοι στην επικράτεια, να εκφράζουμε έγκυρα και μαζικά το κοινό αίσθημα της μαχόμενης Δημοκρατικής Ελλάδος και να μπορούμε μέσα από αυτή την πρωτοφανή λαοθάλασσα να διαδηλώνουμε την πίστη μας στη Ν.Δ, να αποκαλύπτουμε τα ειλικρινή αισθήματα αγάπης για το πρόσωπό σας και να σας διαβεβαιώνουμε για την απόλυτη εμπιστοσύνη με την οποία σας περιβάλλουμε..

Κύριε Πρόεδρε της Ν.Δ.

Ο Δημοκρατικός Λαός της Άρτας με την συγκλονιστική αποψινή του παρουσία, αλλά και με το αλάθητο πολιτικό του αισθητήριο, επικυρώνει, και από την πλευρά του, κατά τον πλέον επίσημο και πανηγυρικό τρόπο, την εκλογή σας, ως του αδιαφιλονίκητου ηγέτη της ευρύτερης Φιλελεύθερης και Δημοκρατικής Ελλάδος, αλλά και εγκαινιάζει απόψε, εδώ, την οδό που οδηγεί στην αυριανή πρωθυπουργία σας.

Και προχωρεί στην πράξη του αυτή, με υψηλή τη συνείδηση ευθύνης και την εγγύηση που του προσφέρει, η γοητεία της χαρισματικής σας προσωπικότητας, η αναμφισβήτητη πολιτική εμπειρία σας, ο πρωτόγνωρος ρεαλισμός σας, το υψηλό ελλαδικό και διεθνές κύρος σας, και κυρίως η τόλμη που επιδεικνύετε, τις κρίσιμες αυτές ώρες, να αναλάβετε το μετεκλογικό ιστορικό έργο, της «ανόρθωσης» της πατρίδος μας.

Κύριε Πρόεδρε της Ν.Δ! Αρχηγέ της Νίκης

Η καρδιά της Ν. Δ, χτυπάει απόψε στην Άρτα, με έναν αγωνιστικό ρυθμό που δίνει στην υπόλοιπη μαχόμενη Νέο-Δημοκρατική Ελλάδα, ζωντάνια, δύναμη, ελπίδα, και προμηνύει μια σαρωτική νίκη. Τη νίκη της Ν.Δ, και τον προσωπικό θρίαμβο του Κώστα Μητσοτάκη.

Και φεύγει απόψε από το «ΜΟΝΟΠΛΙΟ» η θριαμβική αυτή ιαχή. Και η ηχώ της αντηχεί στις αιματοβαμμένες πλαγιές των Ηπειρωτικών Βουνών, στις πόλεις και τα χωριά της Ηπειρωτικής Ελλάδας, πετά θριαμβευτικά πάνω από τα δοξασμένα πελάγη και τα τιμημένα νησιά, για να φθάσει στη «Λεβεντογέννα» Κρήτη και να της μεταφέρει το μήνυμα, ότι απόψε στην Άρτα, η Δημοκρατία Γιορτάζει και Μάχεται.

Γιορτάζει γιατί από εδώ το εκλεκτό τέκνο της Κρήτης, ο Κώστας Μητσοτάκης, κηρύττει Πανελλήνιο ξεσηκωμό και Μάχεται κατά εκείνων που αν και ορκίζονται στο όνομά της, δεν διστάζουν να την υπονομεύσουν.

Κύριε Πρόεδρε της Ν.Δ!

Εγκαινιάστε απόψε από την Άρτα την πορεία σας προς τον Λαό, αναβαπτισμένος, περισσότερο δυνατός, ακόμη πιο υπερήφανος, αλλά και σίγουρος για την νίκη. Ο αγώνας σας, ο αγώνας όλων μας, μπορεί να είναι δύσκολος, είναι όμως ωραίος, είναι και δίκαιος, γιατί είναι απελευθερωτικός, αλλά προπάντων γιατί είναι ηθικά και εθνικά καταξιωμένος.

Οι αντίπαλοί μας, κ. Πρόεδρε, σύρονται στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση με επάρκεια συνθημάτων και παντελή έλλειψη επιχειρημάτων! Δεν έχουν συνέπεια και στερούνται σοβαρότητας!. Δεν τους εμπιστεύεται πλέον ο λαός. Το 1981 τους ψήφισε γιατί δεν έβλεπε, τώρα που είδε δεν θέλει πια να τους ακούσει. Βλέπει καθημερινά τα καμώματά τους και αγανακτεί και μπροστά στο θέαμα της σοσιαλιστικής χλιδής τους, του αλαζονικού ύφους και του διάτρητου ήθους της εξουσίας τους, οργίζεται και τους αναθεματίζει.

Κύριε Πρόεδρε της Ν.Δ.

Δημοκρατικέ Λαέ της Άρτας

Η μεγάλη φιλελεύθερη δημοκρατική μας παράταξη, με το ιδεολογικό μανιφέστο του προέδρου της, αυτό το Ευαγγέλιο της κοινωνικά φιλελεύθερης δημοκρατικής ιδεολογίας, έκανε προ ημερών την τελευταία πρόταση ελευθερίας και σε όλους εκείνους τους δημοκράτες, οι οποίοι στις τελευταίες εκλογές δεν μπόρεσαν να βρεθούν κοντά στη Ν.Δ.

Ήδη σήμερα οι περισσότεροι είναι μαζί μας, γιατί η Ν.Δ. βλέπει μπροστά, βαδίζει σωστά και θα φθάσει έγκαιρα στο τέρμα, στη νίκη…. Στη νίκη της Ελλάδας, στη νίκη της Δημοκρατίας, στη νίκη της ΝΔ, η οποία και θα αποτελέσει την προσωπική δικαίωση του Αρχηγού της, Κώστα Μητσοτάκη.

Ζήτω η Ν.Δ.

Ζήτω ο σημαιοφόρος της ελπίδας, ο άξιος αρχηγός μας, ο Κώστας Μητσοτάκης»

img

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ