Αναρτήθηκε στις:17-05-18 11:10

Διακόπτοντας την ωραιότητα


Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος


Η Γη είναι ο μοναδικός πλανήτης στο ηλιακό σύστημα που υπάρχει ζωή, ως απαύγασμα των συμβατών κι εναρμονισμένων, με τον οργανισμό του ανθρώπου συνθηκών της. Ο επιστημονικός κόσμος βασίζει την παραπάνω αντίληψη στις συγκεντρώσεις των χημικών στοιχείων, εν είδει νεφώσεων, που αντιτίθενται στη ζωή.

Ένας άλλος κόσμος όμως, ο πνευματικός, την εδραιώνει στο κάλλος! Το σύμπαν οφείλει τη μοναδικότητα της ομορφιάς του στις συνεχείς ετερόκλητες αλληλοδιαδοχές και μεταπτώσεις του, που είναι σύμφωνες με την ανθρώπινη ετερότητα, καθώς το είδος μας στην ολότητά του, αποτελείται από το σώμα και την ψυχή κι έτσι προκύπτει ο λεγόμενος δυισμός στην υπόστασή του, πράγμα που διαπιστώνεται ακόμη από την αρχαιοελληνική φιλοσοφία, η οποία με τον Ορφέα και τους Πυθαγορείους κυρίως, έχει εισάγει την ισχύ της αρχής της ομοιότητας και της αντίθεσης, καθώς και των μαθηματικών, αλγεβρικών, τριγωνικών και γεωμετρικών αριθμών.

Οι μετατροπές του γαλάζιου ουρανού σε πυκνά, σκουρόχρωμα σύννεφα της βραχώδους οροσειράς ή σε ελατοφυείς εκτάσεις, της κυματώδους θάλασσας, της αχανούς ερήμου, των λαμπερών αστέρων σε μαύρες τρύπες, συνθέτουν ένα μέρος, το μόνο μέρος στο οποίο μπορεί να συνυπάρξει η φθορά με την αιωνιότητα, μέσα στο άπειρο. Ένα τέτοιο παράδειγμα αφθαρσίας αποτελεί η διαιώνιση του είδους μας, με τους νόμους κληρονομικότητας, του Medel, στα πλαίσια της Θείας Δημιουργίας.

Γι’ αυτό κι ο άνθρωπος δεν θα επεβίωνε σ’ ένα μονότονο περιβάλλον, λιγότερο όμορφο, λιγότερο… πλουμιστό… λιγότερο… θεϊκό. Αυτή η ανυπέρβλητη ομορφιά, δεν περιορίζεται από τα όρια του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά εντοπίζεται και μεταξύ των ανθρώπων. Η μαγεία του κάλλους τώρα επικεντρώνεται στην απλή κι οξύμωρη φράση: «Είμαστε όλοι ίδιοι, είμαστε όλοι διαφορετικοί», στα πλαίσια της μοναδικότητας του ατόμου.

Για παράδειγμα και καλύτερη κατανόηση του θέματος, στους πολύβουους δρόμους της Αθήνας συνυπάρχουν περί τα τέσσερα εκατομμύρια ανθρώπινα δημιουργήματα που χαρακτηρίζονται από τις ικανότητες των πέντε αισθήσεων, την κοινώς αποδεκτή σωματική διάπλαση και κουράζονται ψυχολογικά και σωματικά, ατενίζοντας τη μονοτονία του μπετόν, τα οικοδομικά μεγαθήρια, χωρίς τις αλάνες και το πράσινο του χωριού, με την αποπνικτική ατμόσφαιρα από τα δηλητηριώδη αέρια των πολλών καύσεων των αυτοκινήτων και των εργοστασίων, όπως και σε κάθε μεγαλούπολη.

Είναι όλοι ίδιοι στα βασικά κριτήρια κι ουσιαστικές ιδιότητες! Ταυτόχρονα όμως, μοιάζουν απαράλλαχτα, αν και συμπεριφέρονται διαφορετικά, σκέπτονται μεμονωμένα, αισθάνονται ατομικά. Για κανέναν από αυτούς ξεχωριστά δεν μπορεί να βρεθεί κάποιος άλλος που να τον «αντικαθιστά». Είναι διαφορετικοί!, σ’ ένα πολύχρωμο μωσαϊκό αρμονίας.

Ο Θεός, όχι μόνον έφτιαξε έναν κόσμο γοητευτικής αισθητικής αντίληψης, αλλά συνέθεσε κιόλας την τελειότητα, δημιουργώντας τον απόλυτα μοναδικό άνθρωπο, που ξεχωρίζει μέσα στην πλήρη γραμμή ομοιομορφίας των ζώων και των φυτών, που υστερούν, έναντι του ανθρώπου, κατά πολύ, ως προς το λογικό, το οποίο είναι πηγή της καλαισθησίας και κατάλοιπο της πνοής του Δημιουργού, που αποπνέει πνευματικότητα. Μα, ένας περίγυρος, όπως περιγράφηκε πιο πάνω, κοινωνικά εξατομικευμένος και υγιής,, είναι ότι ζητά ο καθένας.

Όχι, όμως αυτό που προσφέρει Εκείνος., καθώς προσφέρει έναν θετικό κόσμο, με τη δική Του πανάγαθη παρουσία, με τους κανόνες που θέτει σ προσωπικός Άγγελος φύλακας - προστάτης, αν και μπορεί κάποιες φορές να μην έχει λευκά φτερά, μελωδικές φωνές κι αστραφτερά πρόσωπα, με λαμπερές φορεσιές, αλλά έρχεται υπό τον τύπο της υπομονής, της υπακοής, της υποχωρητικότητας, της ανεξικακίας, της συγχωρητικότητας, της ειλικρίνειας, της αλήθειας… της αγάπης.

Άγγελοι, που για να μπορεί να γίνονται αντιληπτοί και να μιλήσουν στην καρδιά καθενός, κάνουν νοήματα και νεύματα και χειρονομίες οπότε η σιωπή της φωνής τους ηχεί τον κρότο της αγάπης τους, ανεξάρτητα από κάποια ιδιαιτερότητα του αντικειμένου αυτού του συναισθήματος. Πόσοι αλήθεια γυρίζουν τους τροχούς ενός αμαξιδίου και έτσι «μυρίζουν Θεό»; Αυτοί είναι το άρωμα του Θεού στη γη η υπέρλογη ζωή…! Οπωσδήποτε πρόκειται για την «εικόνα» του Σταυρωμένου πάνω στη γη.

Και το παράδοξο, είναι: σε πόσους αγγέλους αλήθεια (!) στερείται η δυνατότητα να μοσχοβολούν εκλύοντας το άρωμα του Θεού; Αυτή η δραστηριότητα απορρέει απ’ την ευαισθησία μας κι αλληλεγγύη. Πόσοι είναι «κοινωνικά αποδεκτοί» καθορίζεται, με βάση την εύκολη ζωή μας, στην οποία ενδύουμε τον ηδονισμό και την υλοφροσύνη μας και γύρω απ’ αυτή περιστρέφουμε το ενδιαφέρον μας. Από την άλλη μεριά, η κακουργία μας ανατρέπει την ισορροπία, που επέβαλε στην κοινωνία μας ο Φιλεύσπλαχνος. Αυτό μπορούμε να το δούμε, με ενάργεια, αν αναλογιστούμε, πόσα έμβρυα δεν θα δουν το φως του ήλιου, ανατρέποντας τον προγραμματισμό του Θεού, που στοχεύει στη διαφύλαξη της ηθικής; Ωραιότητας;

Πώς καθορίζεται, με προσωπικά κριτήρια, το δικαίωμα κάποιου άλλου στη ζωή, πράγμα που είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας του Ύψιστου; Γιατί εκούσια στερείται από τον κόσμο το θαύμα των επίγειων αγγέλων, και από τους αγγέλους περιβάλλεται ο επίγειος παράδεισος του κόσμου; Σε ένα σύμπαν, που έγινε με τόση σοφία για να εξυψώσει τον άνθρωπο μέσα στον ύμνο του ίδιου του Θεού. Γίνεται με φειδώ και είναι απρεπής οποιαδήποτε παρέμβαση στη Θεία βούληση, για την οποία τρέφεται άκρατος σεβασμός που αποσκοπεί στο «καλόν καγαθόν».

Αν όχι κάτι άλλο, γίνεται απροκάλυπτα σαφές, πως ο Θεός προσέφερε στην Δημιουργία Του τόση ωραιότητα προς εναρμόνιση της ψυχικής κι ηθικής ομορφιάς, με την πνευματική και σωματική ευρωστία, όμως οι αμαρτίες και τα πάθη μας αμαυρώνουν «την εικόνα και το καθ’ ομοίωσίν Του». Ενδεχομένως, έγινε αυθαίρετη οικειοποίηση της Δημιουργίας αυτής, που υπέθαλψε την ιδέα ότι δικαιωματικά ο άνθρωπος έχει την ελευθερία της επέμβασης, ως κορωνίδα της Δημιουργίας, χωρίς όμως να επιφέρει σημαντική αλλοίωση ή ανατρεπτική σύσταση.

Όμως, η διακοπή μιας επιτυχημένης κύησης, που δεν συνάδει, με προσωπικά κι ιδιόρρυθμα μέτρα και σταθμά, αντικειμενικής φύσης και θα «ξεβολέψει» την οποιαδήποτε εύκολη πραγματικότητα. Επιβάλλεται να νοηθεί η διακοπή αυτή ως εξαίρεση της κανονικότητας, που ευωδιάζει. Επιπλέον αντίκειται, μπροστά στην σφοδρή επιθυμία για απόκτηση παιδιών, «κατά παραγγελία» και με ειδικές προδιαγραφές, λες και την ωραιότητα δεν την ξέρει ο Θεός, παρά αυτή η γνώση την κατέχει καλύτερα ο άνθρωπος (;), πράγμα αδιανόητο.

Όμως, με αυτόν τον τρόπο, κλείνονται όλες οι πόρτες για τον πλανόδιο Αρωματοπώλη, και η μυρωδιά των ευωδιαστών αρωμάτων Του, δεν θα μοσχοβολήσουν κανένα σπίτι. Και σε ένα σπίτι, χωρίς καθόλου αρώματα, δηλαδή μέσα στη βρώμα και την δυσωδία, ηθικής ή αισθητικής φύσης ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει, ούτε φυσικά να προοδεύσει, παρά μόνον συντροφιά με τις Ερινύες, καθώς η ωραιότητα συνιστά το φυσικό, την ομαλότητα και το θεϊκό.

img

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ