Αναρτήθηκε στις:23-03-21 12:04

Το χρονικό της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821


Γράφει ο Ιωάννης Σπ. Έξαρχος*


Την 25η Μαρτίου εορτή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε στην Αγία Λαύρα το λάβαρο της εθνεγερσίας των Ελλήνων



Στον κόσμο αυτό, όπου θα ζούμε, όσο θα το θελήσει ο Δημιουργός, έλαμψαν λαοί και φυλές, για να σβήσουν στο πέρασμα των αιώνων και μόνο μια μακρινή ανάμνηση να μένει στις σελίδες της ιστορίας.

Μόνο το Ελληνικό Έθνος, ευλογημένο από τον Θεό, εξακολουθεί να στέκει στις επάλξεις και να προσφέρει με το αίμα του ανεκτίμητες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα.

Μεγάλη η αποστολή του, αλλά και βαριά η μοίρα του, που το φέρνει πάντα στο προσκήνιο της ιστορίας. Πρέπει να υπάρχει κάτι το ακατάλυτο, το αδιάφθορο και ανεπηρέαστο από το χρόνο που ορθώνει το Ελληνικό Έθνος.

Μόλις είχε πέσει το Έθνος, εξαρθρωμένο από τις άσκοπες συζητήσεις στους δρόμους, στις σχολές και στα παλάτια του Βυζαντίου και η ελπίδα αποτυπώθηκε σ’ αυτούς τους στίχους, που διεκήρυτταν τα δικαιώματα και τις προσδοκίες τους.

«Σώπασε κυρά Δέσποινα, μην κλαις και μη δακρύζεις, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι».

Αντί να μπει η επιτύμβια πλάκα που θα σφράγιζε την ύπαρξη κάθε άλλου Έθνους, υψώνεται σημαία το θάρρος, γίνεται πίστη η αισιοδοξία.

Την εποχή που οι στρατιές του κατακτητή που όργωναν όλη την Ανατολή και έφθαναν στην κεντρική Ευρώπη, μέχρι τα τείχη της Βιέννης, τον Ελληνικό κόσμο τον συντάρασσαν οι πρώτες επαναστάσεις καταδικασμένες μοιραία, να πνιγούν στο αίμα και στις κορφές των βουνών κυμάτιζαν με τους κλέφτες και τους αρματωλούς τα πρώτα λάβαρα της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Πρόβαλλε ολόφωτη η Πίστη και η Ελπίδα που δεν έπαυσε, να φωλιάζει στα στήθη των σκλάβων.

Στο αίμα πνιγόταν η Ελλάδα, ερημιά κάλυπτε τις πλαγιές και τους κάμπους, μα ο αγώνας για τη λευτεριά συνεχίζονταν αδυσώπητος. Τα κορμιά έπεφταν, μα οι ψυχές δεν λυγούσαν.

Οι εξεγέρσεις του Ελληνισμού ακολουθούσαν η μια την άλλη. Οι διαμαρτυρίες του για το σκλάβωμα, την ώρα που την Ανατολή και τη Δύση κάλυπτε το βαρύ σκοτάδι της βίας, ήσαν τα προμηνύματα της ΜΕΓΑΛΗΣ ΗΜΕΡΑΣ.

Φωτιά περνούσε πάνω από την Ελληνική γη, μα τα γόνατα δεν λύγισαν, τα μάτια δεν εδάκρυζαν. «Πικρό είναι το λάβωμα, γλυκό είναι το μολύβι», τραγουδούσε ο κλέφτης κι αντιλαλούσαν τα φαράγγια και οι κορφές από τα καριοφίλια, ως την ώρα που στις κορφές θα ρόδιζε Η ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Το τρικύμισμα ξέσπασε απ’ άκρου σ’ άκρο της Ελληνικής γης, με το κήρυγμα του Ρήγα και της Φιλικής Εταιρείας με επικεφαλής τον ΝΙΚΟΛΑΟ ΣΚΟΥΦΑ, τον ΞΑΝΘΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΣΑΚΑΛΩΦ.

Και η ώρα της σήμανε, με το σάλπισμά του, που συγκλόνισε την ΦΥΛΗ. Τιμιώτερος αγώνας δεν θα μπορούσε να γίνει.

Συσπειρώθηκαν λοιπόν όλοι, νιοί και γέροι, μικροί και μεγάλοι, γυναίκες και παιδιά με την κοινή και ασάλευτη απόφαση ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ και αντλώντας θάρρος από τις αγνές παραδόσεις της αιώνιας και ακατάλυτης φυλής μας όρθωσαν τα ατσαλένια στήθη τους στο σίδερο και στη φωτιά αψηφώντας τον θάνατο, περιφρονώντας, ολότελα την βία. Δεν είχαν τουφέκια και κανόνια, δεν είχαν στρατιές και στόλους, δεν είχαν πολεμοφόδια και ναυστάθμους, δεν είχαν κυβερνήσεις και ταμεία (ΟΠΩΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, στους Σλάβους που έχουν αιματοκυλίσει ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ, μετά από την σκληρή απαίτηση των γνωστών συμφερόντων των Αμερικάνων και των Ευρωπαίων… ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ).

Μα τα πάντα ανεπλήρωνε ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ Η ΜΕΘΗ, του ενθουσιασμού το πέλαγος και της φιλοπατρίας η άβυσσος.

Αυτά έγραψαν στο πάνθεο της Ελεύθερης πατρίδας ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΥΨΗΛΑΝΤΙΔΩΝ, ΤΩΝ ΤΖΑΒΕΛΑΙΩΝ, ΤΩΝ ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ, ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΊΣΚΑΚΗ από την Σκουληκαριά Άρτας, ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΑΡΑ, ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ που μεγάλωσε στην ιστορική Άρτα, ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ, ΤΟΥ ΜΙΑΟΥΛΗ, ΤΟΥ ΠΙΠΙΝΟΥ, ΤΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑΣ και όλων των άλλων μαχητών της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ.

Αυτά έβαλαν στον μικρόσωμο ΚΑΝΑΡΗ το ατρόμητο χέρι τον φονικό εκείνο δαυλό, που με την φλόγα του φώτισε και κατάκτησε απ’ άκρου σ’ άκρη ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ.

Αυτά έγραψαν στο πάνθεο ΤΗΝ ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΑΤΟΥ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΡΤΑ, ΤΗΝ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ, που επί 432 ολόκληρα χρόνια ήταν βυθισμένη στο σκότος της δουλείας και του αίματος από τον Φαΐκ Πασά και τον Αλβανό σατράπη - αιμοσταγή Αλή πασά.

Και έχει αναδείξει μεγάλα ιστορικά ονόματα, όπως η Αμβρακιώτισσα πριγκίπισσα «ΜΥΡΤΑΛΗ» την οποία μετενόμασε σε «ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ» ο σύζυγός της Φίλιππος ο Β’ μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Λεωνίδας ο Αμβρακιώτης, αρχιδιδάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του ΜΕΓΑ ΠΥΡΡΟΥ, ΤΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ, ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ, ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΚΟΥΦΑ, ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ, ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, ΤΟΥΣ ΚΟΣΣΥΒΑΚΗΔΕΣ, ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΤΣΑΜΗ, ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΚΑΒΑΔΑ, ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΠΑΛΛΑΔΑ, ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΤΟΥ ΓΕΡΟΣΤΑΘΗ, ΤΩΝ ΚΟΤΥΛΙΔΑΙΩΝ, ΤΩΝ ΤΣΑΡΑΚΛΗΔΩΝ, ΤΟΥ ΓΩΓΟΥ ΜΠΑΚΟΛΑ, ΤΟΥ ΠΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΤΟΥ Α’.

Αυτά οδήγησαν στην αθανασία ΤΗΝ ΜΟΣΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΝΤΩ, ΤΗΝ ΔΕΣΠΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΝΗ ΜΠΟΤΣΑΡΗ, με τις Σουλιώτισσες στην ηρωική και μακάβρια ΟΡΧΗΣΗ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΣΕΛΤΣΟΥ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΟΜΟ ΑΡΤΑΣ. Αυτά έφεραν ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΓΧΟΝΗ, απ’ όπου ευλόγησε το δίκαιο, τίμιο και ιερό αγώνα. Και την ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑΙΑ που βασανίσθηκε κατά τον χειρότερο τρόπο από τους Τουρκομογγόλους και πέθανε από φρικτούς πόνους, για την φιλανθρωπία που έδειξε στους φτωχούς Έλληνες Χριστιανούς της πόλης των Αθηνών.

Αυτά οδήγησαν στην θυσία τους Ιερολοχίτες, το άνθος της Ελληνικής Νεολαίας που δυστυχώς μαράθηκε πρόωρα στο λυκαυγές του μεγάλου αγώνα.

Αυτά ενέπνευσαν το βάρδο προφήτη και οραματιστή της Λευτεριάς ΦΕΡΑΙΟ ΚΑΙ ΤΩΝ ΨΥΧΏΝ ΤΟΝ ΜΠΟΥΡΛΟΤΙΈΡΗ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑ.

Αυτά οδήγησαν στον σκολοπισμό ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΣΟΦΟΥ στα κάτεργα του κάστρου, του αιμοσταγή – βάρβαρου Αλβανού Αλή Πασά των Ιωαννίνων, που οι σημερινοί ολετήρες της εξουσίας και του ΥΠΠΟ μετατρέψανε τα μπουντρούμια του εγκληματία Αλή Πασά που βασάνιζε και εκτελούσε αθώες Ελληνικές ψυχές, σε μουσείο αρχυροχοΐας… ΜΗΔΕΝ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΕΧΥΣΑΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑ… Και ετοιμάζουν ειδικό αφιέρωμα με συμπόσιο για την ιστορία του Αλή Πασά… ΕΛΕΟΣ.

Αυτά οδήγησαν στην αγχόνη ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΤΟΝ ΑΙΤΩΛΟ αφού τον πρόδωσαν οι Εβραίοι και στη συνέχεια τον πετάξανε στο ποτάμι της Αλβανίας.

Αυτά οδήγησαν ΤΟΝ ΔΙΑΚΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΑΓΙΟ, που η σημερινή Εκκλησία της Χριστιανοσύνης δεν έχει ανακηρύξει ΣΕ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821 και περί άλλων τυρβάζει, που ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΣΤΗΝ ΦΟΒΕΡΗ ΚΑΙ ΦΡΙΚΑΛΕΑ ΣΟΥΒΛΑ, απ’ όπου σαν ποιητής τραγούδησε την άνοιξη και τα νιάτα.

Αυτά οδήγησαν ΣΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΡΤΙΝΩΝ ΗΡΩΩΝ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ 24ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 1449, που έπεσε μετά από ποτάμια αίμα που έχυσαν οι υπερασπιστές της ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΡΤΑΣ, στους Τουρκομογγόλους, για 432 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΙΑΣ.

Αυτά οδήγησαν ΣΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΠΕΤΑ ΑΡΤΑΣ.

Αυτά μετέβαλλαν σε απόρθητο φρούριο το μικρό ΤΗΣ ΓΡΑΒΙΑΣ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ.

Αυτά στεφάνωσαν με το αμάραντο της δόξας στεφάνι ΤΟΝ ΤΙΜΗΜΕΝΟ ΓΙΟ ΤΗΣ ΚΑΛΟΓΡΙΑΣ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ ΑΠΌ ΤΗΝ ΣΚΟΥΛΗΚΑΡΙΑ ΑΡΤΑΣ και ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, που ήταν η κάθε λέξη του κι απόφθεγμα, η κάθε πράξη του κι ένας ηρωισμός μεγάλος.

Αυτά τέλος μεσούρανα ανατίναξαν ΤΟ ΚΟΥΓΚΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΚΑΛΟΓΗΡΟ ΣΑΜΟΥΗΛ και ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΙΩΣΗΦ ΤΩΝ ΡΩΓΩΝ μέσα στην λαμπρή έκρηξη του κοσμογονικού ηφαιστείου του 1821.

Να με ποιο τρόπο στη δοξασμένη Άγια αυτή γη του μαρτυρίου με πολιτικό μάρτυρα τον ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΙΣΗΣΑΝΕ ΟΙ ΞΕΝΕΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΧΩΡΕΣ και δώσανε την έγκριση στους δολοφόνους Μαυρομιχαλαίους να κάνουν πράξη την επιθυμία των εχθρών της Ελλάδας.

Σ’ αυτή τη γη του μαρτυρίου και των αιμάτων του ηρωισμού και της ανδραγαθίας, ΣΤΗΘΗΚΕ ΠΕΡΗΦΑΝΗ Η ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ.

Η εποποιία του 1821 θα παραμείνει παντοτινά μια αστείρευτη ημιθεϊκών άθλων πηγή, της οποίας τα νάματα θα δροσίζουν τις γενεές των Ελλήνων και θα οπλίζουν τις Ελληνικές ψυχές μονιασμένες για νέους μεγάλους και ευγενείς αγώνες για πολιτισμό και ανάπτυξη.

(Στα σημερινά μας χρόνια ο πλουτισμός των γνωστών και αγνώστων οδήγησε τους νέους, λόγω της ανεργίας και της φτώχειας, σε ακρότητες, καταστρέφοντας τις περιουσίες των συνανθρώπων τους και να αλληλοδέρνονται στους δρόμους των πόλεων με τους οικονομικά χαμηλοσυντήρητους αστυνομικούς. Με αποτέλεσμα η άκρατη συμπεριφορά του πλουτισμού αυτών, να συνεχίζει να συντηρεί, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ, ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΚΛΕΨΙΑ, ΤΗΝ ΜΙΖΑ, ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ, ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ, ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ και επιτρέψανε στην Ελλάδα την παραμονή των ξένων λαθρομεταναστών με άσχημα αποτελέσματα. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της μεταπολίτευσης και η καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας).

Όπως δε στους αγώνες του 1821 έδινε δύναμη η ανάμνηση του ιστορικού παρελθόντος από τα βάθη των αιώνων, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η καθολική ιδέα της Ελλάδος.

Έτσι και στους σημερινούς Ευρωπαίους… Έλληνες και ιδιαίτερα, στην σημερινή εκκλησιαστική, πολιτική και πολιτειακή εξουσία, η φλόγα του ιδανικού θα πρέπει συνεχώς να φωτίζει τις σκέψεις και τις πράξεις όλων γενικώς των Ελλήνων. ΕΝΑΣ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ… ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ. Μια φιλοδοξία το ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και όχι το ατομικό συμφέρον. ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ Η ΕΛΛΑΔΑ και όλα για ΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑ.

Η ΒΟΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΑΦΟΥΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ 1821, των ηρώων εκείνων, που δεν είναι τίποτε άλλο ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ.

Στους μάρτυρες εκείνους που μας χάρισαν ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ, προσφέροντας τη ζωή τους ολοκαύτωμα για την μεγάλη ιδέα της πατρίδας στρέφεται τούτη τη στιγμή ΕΥΛΑΒΙΚΑ ο νους μας και η ψυχή μας για να προσφέρουν τα πιο εύοσμα λουλούδια της βαθύτερης ευγνωμοσύνης μας, ΤΗΣ ΙΕΡΟΤΕΡΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΑΣ, ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥ ΘΑΥΜΑΣΜΟΥ ΜΑΣ.

ΑΙΩΝΙΑ ΤΩΝ Η ΜΝΗΜΗ - ΑΓΙΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΚΕΠΑΣΕ. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΜΑΡΤΙΟΥ 1821.

*O Ιωάννης Σπ. Έξαρχος είναι Ιστοριογράφος – ιστορικός ερευνητής




img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ