Αναρτήθηκε στις:20-03-20 18:41

Ασύμμετρη απειλή…


Γράφει ο Δημήτρης Χαμπίπης*


Όλα τάσκιαζε η φοβέρα & τα πλάκωσε η γρίπη. Τα πάντα πλέον στον πλανήτη γη κινούνται στον αστερισμό του κοροναϊού. Ένα μικρόβιο που κινείται ανεξέλεγκτα, με ιλιγγιώδη ταχύτητα, έγινε ο φόβος και ο τρόμος εξάπτοντας τα φοβικά σύνδρομα άλλων εποχών.

Μια μορφή γρίπης είναι και αυτή με τα ίδια πάνω κάτω συμπτώματα. Πυρετός, βήχας, πονοκέφαλοι, ρίγος, πονόλαιμος, καταρροή που αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα ακολουθεί η πνευμονία με τα γνωστά επακόλουθα.

Το 1918 η επιστημονική κοινότητα «πιάστηκε στον ύπνο» και μια μορφή γρίπης που μεταφέρθηκε από τα πτηνά της Άπω Ανατολής στην Ισπανία κυρίως και την Γαλλία η γνωστή ως πανδημία της Ισπανικής γρίπης ήταν η αιτία να χαθούν 60 εκατομμύρια άνθρωποι. Το 1957 ενέσκηψε άλλη μορφή η Ασιατική, το 1968 η γρίπη του Χόνγκ Κόνγκ, το 2004 η γρίπη των πτηνών πάντα όμως με χιλιάδες κρούσματα αλλά με ελάχιστους θανάτους αφού η ιατρική επιστήμη έδειχνε αντανακλαστικά και έβρισκε άμεσα το εμβόλιο και την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

O κοροναϊός με άγνωστη μέχρι στιγμής μικροβιακή σύνθεση εμφανίστηκε & εκκολάφτηκε τον Νοέμβριο στα προάστια της Γουχάν, μιας πόλης 11 εκατομμυρίων ανθρώπων και κρατήθηκε επτασφράγιστο μυστικό από την κυβέρνηση της Κίνας μέχρι τον Δεκέμβριο όπου η μεταδοτικότητα έπαιρνε εφιαλτικές διαστάσεις. Ας όψεται η ιδιαιτερότητα ορισμένων Κινέζων που ήθελαν τροφές που σύμφωνα με τις τοπικές γαστρονομικές συνήθειες είχαν διεγερτικές και ανανεωτικές ιδιότητες και αυτές τις έβρισκαν σε μισοζώντανες νυχτερίδες, ιγκουάνα, σαύρες και τυφλοπόντικες. Ζώα που πουλιούνταν στην παραοικονομία και σε άθλιες συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας.

Κατά μια άλλη εκδοχή ξέφυγε κατά λάθος από το βιοχημικό εργαστήριο που διατηρούν εκεί οι Κινέζοι όπου εκκολάπτουν και μεταλλάσσουν μικρόβια για να παράγουν τερατοϊούς για τον καταστροφικό χημικό - οικονομικό πόλεμο κατά της Αμερικής αλλά και όλης της ανθρωπότητας.

Ο κοροναϊός είναι ανθεκτικός, υπερκινητικός και πάει παντού.

Και αποτελούν ημίμετρα όλα όσα εξαγγέλλει και επιβάλει η επίσημη πολιτεία για ατομική ευθύνη και για μια άνευ προηγουμένου καραντίνα που πλέον παίρνει την μορφή ασύμμετρης απειλής. Και μάλιστα καραντίνα αλλά καρτ αφού σχεδόν όλοι βγαίνουν δειλά - δειλά για τις διατροφικές ανάγκες, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να μείνουν σπίτι, και οι παραγωγικές μονάδες (εργοστάσια τροφίμων & ειδών υγιεινής, κτηνοτροφικές, πτηνοτροφικές αλιευτικές επιχειρήσεις κλπ) πρέπει να φορτσάρουν για να διασφαλιστεί η επιβίωση του λαού. Για ποια ατομική ευθύνη μπορούμε να μιλάμε όταν ο Έλληνας προ πολλού αγνοεί τι θα πει συλλογική & κοινωνική ευθύνη που πρέπει να προηγούνται συνειδησιακά; Και όταν η κρατική ευθύνη που έπρεπε να είναι πέρα & πάνω από όλα είναι ανύπαρκτη. Ή εικόνα με την τραγελαφική υστερία στα ταμεία των super market είναι ενδεικτική της χαμηλής υπευθυνότητας που μας χαρακτηρίζει σαν λαό.

Το μένουμε σπίτι, η καραντίνα και η απομόνωση απλά περιορίζει την κινητικότητα του μικροβίου. Δημιουργεί όμως συνθήκες ψυχολογικής κατάπτωσης, πειθαναγκασμού και ένα πρωτόγνωρο μαρτύριο που σε συνέχεια της οικονομικής ασφυξίας μας προκαλεί κατάθλιψη στην καλύτερη εκδοχή.

Λες και μια ανώτερη δύναμη μας ψεκάζει διαρκώς. Σαν να μη μας έφτανε η οικονομική εξαθλίωση και η μάστιγα του προσφυγικού μας προέκυψε και η πανδημία του κοροναϊού.

Οι Κινέζοι όπως δείχνει η εξέλιξη ανταποκρίθηκαν κατασκευάζοντας μέσα σε 2 μήνες 16 σύγχρονα νοσοκομεία και χρησιμοποιώντας εναλλακτικά φαρμακευτικά σκευάσματα τείνουν στην επαναφορά στους ρυθμούς της κανονικότητας.

Εδώ στην καρδιά της κρίσης είναι ηλίου φαεινότερες οι αδυναμίες και οι ελλείψεις στον τομέα δημόσιας υγείας.

Δεν έχουν ανάγκη από εμψύχωση με φωνασκίες και χειροκροτήματα οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Παραμελημένοι και ξεχασμένοι ασκούν ούτως η άλλως το λειτούργημά τους υπερβάλλοντας εαυτούς κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Είναι διαχρονική η εγκατάλειψη και υπολειτουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας με την υποστελέχωση σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, αλλά και την υποχρηματοδότηση για την κάλυψη λειτουργικών και ειδών πρώτης ανάγκης να δημιουργεί ανυπέρβλητα προβλήματα και δυσλειτουργίες.

Με την απώλεια του οραματιστή του ΕΣΥ Γιώργου Γεννηματά τον Απρίλιο του 1994 όλα αφέθηκαν στην τύχη τους.

Είναι ίσως καλή η ευκαιρία με το τέλος του συναγερμού να τεθεί επί τάπητος η αναδιοργάνωση και ο εκσυγχρονισμός του ΕΣΥ ως πολιτική προτεραιότητα.

Κυρίως όμως οφείλει η ιατρική επιστημονική κοινότητα να ερευνήσει τα δεδομένα του νέου μικροβίου και να εφεύρει το ταχύτερο δυνατόν το αντίδοτο στην μεταδοτικότητα και το εμβόλιο για την πρόληψή του.

Δεν αποτελεί θετική προοπτική η ανακάλυψη εμβολίου μετά από 12 έως 18 μηνών κλινικές έρευνες του Ερευνητικού Κέντρου Kaiser στο Σιάτλ της Αμερικής.

Μέχρι τότε θα κολλήσει & θα νοσήσει το 60% του πληθυσμού που όλοι απευχόμαστε.

Είναι και οι μόνοι που μπορούν να μας σώσουν τελικά...

*Ο Δημήτρης Χαμπίπης είναι οικονομολόγος



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ