Αναρτήθηκε στις:15-01-20 15:20

Ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός για το Ισλάμ


Γράφει ο πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου


Ένα από τα κορυφαία πρόσωπα του Αγιορείτικου Μοναχισμού και συνάμα Ιεραπόστολος, μπορεί να θεωρηθεί ο Όσιος Μάξιμος ο Γραικός. Δεύτερος φωτιστής των Ρώσων, μεταφραστής και συγγραφέας, εκδότης ιερών κειμένων, αναμορφωτής σε όλα τα επίπεδα. Ίσως γι αυτό ενόχλησε και την Τσαρική εξουσία και πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του σιδηροδέσμιος.

Σύμφωνα με τον ιστορικό ερευνητή, συγγραφέα κα ειδικό μελετητή του βίου και του έργου του Αγίου Μαξίμου του Γραικού Κωνσταντίνο Τσιλιγιάννη, τα έργα του Αγίου Μαξίμου διαιρούνται σε ρωσόγλωσσα πεζά κείμενα και σε ελληνόφωνα ποιητικά κείμενα.

Τα μεν πεζά του έργα, άνω των 300, είναι:

α) Μεταφράσεις,

β) γραμματολογικές και λεξικογραφικές εργασίες,

γ) δογματικο-πολεμικά έργα,

δ) έργα κατά της αστρολογίας, του αποκρυφισμού και των προλήψεων,

ε) ηθικοπλαστικά έργα,

στ) δημοσιολογικά έργα,

ζ) αυτοβιογραφικά έργα,

η) ερμηνευτικά άρθρα και αφηγήσεις γιο θρησκευτικά, εκκλησιαστικά και καθημερινά θέματα,

θ) εκκλησιαστικο-ιστορικά έργα και

ι) διάφορα άλλα.

Τα δε ποιητικά του έργα αποτελούν:

- Ο Παρακλητικός Κανόνας στο Άγιο Πνεύμα (το μοναδικό υμνογράφημα στην εκκλησιαστική γραμματεία)

- Ο Παρακλητικός Κανόνας στον Τίμιο Πρόδρομο και Βαπτιστή Ιωάννη

- Η ακολουθία του Αγίου Εράσμου

- Τα έξι επιγράμματα, ήτοι στον Οικουμενικό Πατριάρχη Νήφωνα Β΄, στη λάρνακά του, στο Ρήτορα Μανουήλ, στον Ηγεμόνα της Βλαχίας Νεαγκόε, στον Οικουμενικό Πατριάρχη Ιωακείμ Α΄ και στον Άγιο Δημήτριο.

Έγραψε επίσης και δύο μεγάλα ηρωελεγειακά έπη «κατά της αρχαιοελληνικής πλάνης» και «περί μετανοίας».

Τίς αντιρρητικές του απόψεις για το Ισλάμ ο άγιος Μάξιμος ο Βατοπαιδινός τίς κατέγραψε σέ τρείς αντιρρητικούς λόγους του, στους οποίους συμπεριέλαβε τίς απόψεις των Πατέρων και συγγραφέων πού έζησαν στην Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το λεγόμενο Βυζάντιο.

Ο πρώτος λόγος φέρει τόν τίτλο «Λόγος στηλιτευτικός κατά τής μαγγανείας τού επινοήσαντος αυτήν αισχρού κυνός Μωάμεθ».

Ο δεύτερος λόγος του φέρει τον τίτλο «Δεύτερος λόγος περί τού αυτού θέματος πρός τούς ευσεβείς εναντίον τού θεομάχου κυνός Μωάμεθ».

Εδώ γίνεται εν μέρει αναφορά στην συντέλεια τού αιώνος τούτου».

Ο τρίτος λόγος φέρει τον τίτλο: «Απαντήσεις των Χριστιανών εναντίον των Αγαρηνών των διαβαλλόντων τήν ορθόδοξη χριστιανική μας πίστη».

Θα παρατεθεί η αρχή τού πρώτου λόγου πού δίνει το στίγμα τής όλης αντιμετωπίσεως τού θέματος: «Στο μέτρο τής ζώσας πίστεώς μας και όσο μάς συνέδραμε η χάρη τού Αγίου Πνεύματος, στηλιτεύσαμε ήδη τήν ιουδαϊκή κακοπιστία, τήν ελληνική ασέβεια και τήν λατινική αίρεση αν όμως αφήσουμε άνευ στηλιτεύσεως τήν πολυποίκιλη των θεοστυγών Αγαρηνών ασέβεια και τήν δαιμονική μαγγανεία, τότε κανείς δεν θα μάς επαινέσει αλλά απεναντίας οι πάντες θα μάς καταδικάσουν για άκρα αδιαφορία και έλλειψη θείου ζήλου για τήν ορθόδοξη πίστη. Γι’ αυτό, αφού επικαλεστήκαμε τήν άπειρη χάρη τού θείου και προσκυνητού παρακλήτου (τού Αγίου Πνεύματος), ας αρχίσουμε με την βοήθεια τού Θεού να μιλάμε προς υπεράσπιση τής αμωμήτου, θεοφιλούς και μόνης σωτηρίου πίστεως».

Ο άγιος Μάξιμος ο Βατοπαιδινός κάνει μια συγκινητική αντιπαραβολή μεταξύ τού Χριστού και τού Μωάμεθ. Επιμένει στην ελευθερία και τήν απόλυτη απουσία κάθε καταναγκασμού πού απευθύνει ο Χριστός στους ανθρώπους, σέ αντίθεση με τήν βία και τον όλεθρο πού υπόσχεται ο Μωάμεθ σέ όσους δεχθούν το κήρυγμά του. Μιλώντας για τον Θεό, όπως τον κηρύσσει ο Χριστός, τον χαρακτηρίζει ως φιλάνθρωπο, γενναιόδωρο, ευμενή, δίκαιο πού δεν θέλει τον θάνατο τού αμαρτωλού, αλλά τήν επιστροφή του στην ζωή, δεν αναγκάζει κανέναν και δεν διατάσσει κανέναν να σκοτώνει τον οποιονδήποτε. Αντίθετα, ο Μωάμεθ είναι πρόδρομος τού Αντιχρίστου και κατοικητήριο τού διαβόλου. Γράφει: «Από τήν τραχιά απάντηση, όπως και από πολλές άλλες πράξεις του, προκύπτει ότι ο αχρείος αυτός δεν απεστάλη από τον Θεό επειδή ο πανάγαθος Θεός δεν εξαναγκάζει κανέναν αλλά από τον θεομάχο καί μισάνθρωπο διάβολο για τον αιώνιο όλεθρο αυτών πού τον ακολουθούν. Ο διάβολος εξ αρχής ήταν ανθρωποκτόνος (Ιωάν. 8, 44) και σαν βασανιστής ευφραίνεται όταν χύνεται ανθρώπινο αίμα επειδή είναι ασυμφιλίωτος εχθρός του και με όλα τα μέσα ενισχύεται, ο αισχρός, και προσελκύει όλους μαζί του στην γέεννα τού πυρός».

img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ